BIP DPS Dom Kombatanta i Pioniera Ziemi Szczecińskiej

Biuletyn DPS -Życie na Romera

Teatr Empatia z Naszego Domu: szczecińska premiera kolejnego, nowego, czwartego spektaklu Plan Dżender, czyli Wielkie Bum w DPS”DKiPZS” przy ulicy E. Romera podobała się i nie uszła uwadze nikomu
Czwartek, 16 Październik 2014 11:00

Szczecińska premiera spektaklu Plan Dżender, czyli Wielkie Bum, komedii – thrillera wystawiona została przez Teatr Empatia w Naszym Domu w dniu 16 października 2014 roku. Jak wspomnieliśmy uprzednio na stronie internetowej Domu prapremiera odbyła się na Przeglądzie Teatrów Amatorskich w Kamiennej Górze – 10.10. 2014 roku. Ale co w Domu, to w Domu – aktorzy: Henryka Szafranek, Maria Magdalena Wołoszczuk, Alicja Czuraba, Magdalena Niżniowska i reżyser oraz autor scenariusza Lech Galicki przyjęli, że tutaj występ musi być najlepszy, a poprzeczka pod każdym względem ustawiona najwyżej. I tak było. Pani Katarzyna Kałucka, Zastępca Dyrektora DPS ”DKiPZS” wypożyczyła na tę okazję piękną scenę, my ustawiliśmy znakomite reflektory profesjonalne-teatralne, scenografię i kostiumy wykonały specjalistki Terapii Zajęciowej: Helena Podlewska-Kulik, Helena Sawczyszyn, Magdalena Niżniowska i wszystko było przygotowane na tip top. Przed rozpoczęciem spektaklu Pan Ryszard Budzisz, Dyrektor Naszego Domu wygłosił przejmującą mowę wstępną, przypominając postać Pana Witolda Czarneckiego, aktora Teatru Empatia ( wspaniałe kreacje m.in. w Ławce Papkina), który niedawno zszedł ze sceny Teatru Życia. Wszyscy byli bardzo wzruszeni i w pozycji stojącej uczcili pamięć Drogiego nam Witolda minutą ciszy. Potem zaczął się spektakl. Przy „zamkniętej” kurtynie zabrzmiała przewijająca się przez całe przedstawienie muzyka Manciniego z filmu Różowa Pantera. O czym traktował spektakl wspomnieliśmy krótko pisząc o występie w Kamiennej Górze. Ważne, iż dał dużo radości, śmiechu szczerego i odprężenia wszystkim widzom, zaś aktorom poczucie spełnienia. Tym razem nie będziemy dużo pisać, aby na stronie mogło się znaleźć więcej zdjęć obrazujących w sposób znakomity i uzupełniających relację ze spektaklu. To była ważna premiera, dokumentująca i potwierdzająca fakt, że Teatr Empatia, wszyscy z nim związani okrzepli w artystycznej grze i zabawie, a przede wszystkim pracy nad tekstem i rolami, które przyszło im kreować. Życie jest teatrem, ale i teatr jest obrazem życia. I niech tak pozostanie.